W Pucku uroczyście obchodzono wczoraj 82 rocznicę Zaślubin Polski z Morzem. Wzięli w nich udział przedstawiciele duchowieństwa, Marynarki Wojennej, parlamentarzyści, samorządowcy, organizacje społeczne i kombatanckie.
- Wizyta generała Józefa Hallera w Pucku 10 lutego 1920 r. i symboliczne zaślubiny to akt historycznego połączenia wybrzeża z ojczyzną, który wciąż tkwi w naszej świadomości – mówił witając wszystkich na rynku Adam Zażembłowski, burmistrz Pucka. – My Kaszubi dołożymy wszystkich starań, by tu była Polska.
Wczorajsze uroczystości zainaugurowały kult błogosławionego księdza Władysława Miegonia, uczestnika wydarzeń zaślubinowych sprzed 82 laty, pierwszego kapelana Marynarki wojennej II RP. W puckiej farze doprawiona została msza św. w intencji ojczyzny i ludzi morza. W jej trakcie ks. biskup Zygmunt Pawłowicz poświęcił obraz bł. ks. Miegonia. Do urny na tablicy pamiątkowej włożono ziemię z Samborca, gdzie urodził się wyniesiony na ołtarze duszpasterz.
- To wzór człowieka, który w czasach ciemności, zła, wojny i przemocy był prawdziwym światłem, solą tej ziemi – mówił o błogosławionym biskup Pawłowicz.
Już tradycyjnie po mszy św. uczestnicy uroczystości przemaszerowali do portu rybackiego. Tu delegacje złożyły wiązanki kwiatów pod historycznym słupkiem upamiętniającym wydarzenia 10 lutego 1920 r.
Liga Morska i rzeczna jak co roku właśnie w Pucku nadała swoje najwyższe odznaczenia – Pierścienie Hallera.
Ks. Władysław Miegoń
Urodził się w Samborcu koło Sandomierza w 1892 r. Został wyświęcony na kapłana w 1915 r. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do wojska. Towarzyszył gen. Hallerowi wkraczającemu na Pomorze, został duszpasterzem marynarzy. Za udział w wojnie polsko-bolszewickiej otrzymał krzyż Virtuti Militari. W Gdyni zbudował kościół Marynarki Wojennej. Uczestniczył w 1939 r. w obronie Oksywia i Helu. Po kapitulacji dobrowolnie wybrał niewolę, chcąc być ze swymi żołnierzami. Został zamęczony w obozie koncentracyjnym w Dachau. Wyniesiony na ołtarze przez papieża Jana Pawła II w 1999 r.
Portret ks. Miegonia autorstwa Jana P. Dettlaffa
Autor artykułu: (mid)